YAYINLAR

Şöyle arkamıza yaslanıp bir düşünelim. Bugün elimizdeki akıllı telefonlardan dünyanın öbür ucundaki adamla anında görüntülü konuşuyoruz. Yapay zeka çıkmış, robota her şeyi yaptırıyorsun. Teknoloji aldı başını gitti, uzaya turistik gezi yapıyorlar falan diyoruz değil mi? Her şey ışık hızıyla değişiyor güya. Ama ne zaman konu şu memleket meselelerine, siyasete, yönetime gelse içimizde hep aynı his uyanıyor: "Yahu biz aslında resmen yerimizde sayıyoruz, boşa kürek çekiyoruz." Ba

Fârâbî'nin Gözünden İdeal Yönetici: Erdemli Bir Sistem İçin Nasıl Bir Lider Gerekir? Giriş 870-950 yılları arasında yaşayan Türk-İslam filozofu Farabi, klasik Yunan felsefesini -bilhassa Yunan siyaset felsefesini— İslam düşüncesiyle uzlaştırmaya çalışan ilk düşünürdür. Gerek genel anlamda Antik Yunan felsefesini gerekse özelde Platoncu ve Aristotelesçi siyaset anlayışını İslam'la sentezleme çabası ve bu doğrultuda inşa ettiği sistem, İslam düşünce geleneğini ve kendisinden so

Şehirler yalnızca betondan ve kalabalıktan ibaret değildir. Her sokağın, her pencerenin, her duvarın içinde görünmeyen bir geçmiş vardır. İnsan yaşadığı durumları nasıl içinde saklıyorsa şehirde sessizce saklar. İnsan bazen bir şehre ilk kez gitmesine rağmen o şehri tanıyormuş gibi hisseder. Bir sokağın sesi, bir apartmanın balkonları, kaldırıma düşen bir akşam ışığı insana yakınlık verir. Şehirler içinde yaşanan hayatların izlerini taşır. Her şehir biraz geçmişten yapılmıştı

"Bana sorulsa bir gün, kamburunun düzelmesini mi istersin, yoksa tüm insanların kambur olmasını mı? diye, herkesi kambur görmek olurdu dileğim. Yerden yüksekliğimin bu gülünç santimleri yüzünden, yaşama da ölüme de sizlerden daha yakınım. Daha sonraları yerimi yadırgamamak için yükselme isteğini bir türlü anlayamam." İşte bu şekilde duygularını dile getirmişti Şule Gürbüz'ün 'Kambur'u. Aslında bizi biz yapan şey farklılıklarımız değil midir? Toplumun bize dayattığı "ideal", f

Anadolu, bizim ismini koyduğumuz zamandan beridir Türk etkisini iliklerine kadar hissetmiş; tarih boyunca bir sürü kültüre, insana, uygarlığa ve tarihi olaya şahitlik etmiştir. Nice hükümdarlar ile nice yönetim ve disiplin politikalarına, nice halk anlayışlarına, nice dine "ana" olmuş tabir yerinde ise onunla iyi geçinen toplumlar tarihini "dolu" kılmıştır. Bu doluluk geçmişten günümüze dek gelmiştir. Peki gelmiş gelmesine ama nasıl ve nerede farkında olmadan tanıştık? Ne sağ

Şu an elinizde tuttuğunuz bir fincan kahve, size ulaşana kadar kıtaları aşmış, onlarca insanın emeğinden geçmiş ve adeta küçük bir dünya turu yapmış olabilir. Şimdi ise bu uzun yolculuğun en başına dönelim. Her şey, dünya haritasında Kahve Kuşağı olarak bilinen o sıcak ve nemli ekvator bölgesinde başlıyor. Brezilya'nın devasa tarım arazilerini, Kolombiya'nın yüksek rakımlı tepelerini veya kahvenin anavatanı Etiyopya'nın bereketli topraklarını hayal edin. Bu üç ülke dünya kahv

Çağlar boyunca insanoğlunun hükmedemediği yegâne şey zamandır. İnsanın en çok sahip olduğunu sandığı ama aslında en az hükmedebildiği şeydir zaman. Yakalamaya çalıştıkça hızlanan, durdurmak istedikçe daha da uzaklaşan; geriye yalnızca hatıraların izini bırakarak sessizce akıp giden görünmez bir yolculuktur. Zaman ilerledikçe insan, onun yalnızca geçip giden bir kavram olmadığını; aksine kendisini dönüştüren, olgunlaştıran bazen de eksilten bir güç olduğunu fark eder. Başl

İnsan çoğu zaman kendi kalbinin gürültüsünden başkasının sesini duyamaz. Oysa empati, bir başkasının duygularını anlayabilme ve o duygulara içtenlikle karşılık verebilme yetisidir. Bir bakışın ardındaki hüznü, bir suskunluğun içinde saklanan çığlığı fark edebilmektir. Günümüzde ise en çok hissedilen eksikliklerden biri hâline gelmiştir. Özellikle sosyal medya, insanları birbirine yakınlaştırmak yerine çoğu zaman yüzeysel ilişkilerin arttığı bir alana dönüşmüştür. Eksikliğin e

Türk Dil Kurumu ve Ankara Üniversitesi iş birliğiyle yapılan halk oylaması sonucunda 2024 yılının kelimesi kalabalık yalnızlık olarak seçilmiştir. Bu kavramı, bireyin çevresinde çok sayıda insan varken, gerçek ve derin bağlar kuramayarak, anlamlı etkileşimden yoksun, topluma yabancılaşarak içsel bir yalnızlığa doğru sürüklenmesi olarak tanımlayabiliriz. Bu durumun sebepleri arasında; insanların fiziksel olarak aynı ortamda bulunup zihnen ekranlara hapsolmasını ilk sıraya koya

Bir zamanlar başkasının acısı karşısında durup düşünmek, içten bir rahatsızlık hissetmek insan olmanın en temel yanlarından biriydi. Şimdi ise aynı acılar, hızla tüketilen görüntüler gibi gelip geçiyor; kimse uzun süre bakmak, hissetmek ya da sorumluluk almak istemiyor. Sessizlik, bir kaçış yolu gibi görülüyor ve bu kaçış tekrar ettikçe alışkanlığa dönüşüyor. En sonunda ise insanlar, sadece kendi hayatlarının sınırları içinde var olmayı yeterli sanarak, dışarıda olup bitenler

Türkiye’de düşünce üretimi meselesi artık yalnızca bir yavaşlama ya da durgunluk problemi değil; doğrudan bir üretimsizlik, bir özgünlük kaybı ve giderek derinleşen bir tekdüzelik sorunudur. Bu durum, yalnızca akademik çevrelerde değil; sinemadan edebiyata, kültürden entelektüel hayata kadar geniş bir alanda kendini açıkça göstermektedir. Bugün Türkiye’de fikir üretilmiyor; var olan fikirler tekrar ediliyor, dolaşıma sokuluyor ve tüketiliyor. Yeni olanın yerini “yeniden paket

I. Giriş: Türkofobi ve Kültürel Emperyalizmin Zihinsel Kuşatması Türkiye, Batı dünyasında tarih boyunca önyargı ve küçümseme ile tanımlanmıştır. Hollywood filmleri, Amerikan gazeteleri ve politik söylemler, ülkemizi sistematik olarak olumsuz bir çerçevede sunmuştur. Türkofobi: Meşrulaştırma Zemini Türkofobi, yalnızca kültürel bir önyargı değil; aynı zamanda kültürel emperyalizmin yerleşmesi için gerekli ideolojik zemini hazırlayan zihinsel bir kuşatma aracıdır. Olumsuz İmajın

Türk milletinin tarih sahnesindeki yürüyüşü, yalnızca savaş meydanlarında kazanılan zaferlerle değil, aynı zamanda yüksek bir medeniyet inşa etme iradesiyle şekillenmiştir. 1071 Malazgirt Zaferi, bu yürüyüşün en güçlü başlangıç noktalarından biri olarak, Anadolu’nun ebedi Türk Yurdu hâline gelmesinin kapısını açmıştır. Malazgirt, yalnızca Bizans’a karşı kazanılan bir askerî üstünlük değil; Türk-İslam kültürü ve medeniyetinin Anadolu topraklarında kökleşmesini sağlamakla birli

1923’te Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulması ile yıkılan Osmanlı İmparatorluğu’nun son döneminde yetiştirdiği aydınlar bu cumhuriyetin gelişiminde önemli rol almıştır. Yıkılmakta olan bir imparatorluğu ayağa kaldırmak için Osmanlı’nın son yarım asrında aydınlar, kendilerine birden fazla misyon ve vizyon yükleyerek bu çöküşü öncelikle fikriyatta egale etmeye kalkışmışlardır. Cumhuriyet’in ilanı, yalnızca bir yönetim biçimi değişikliğini değil, aynı zamanda bir zihniyet dönüşümünü

Geleneksel Türk toplumunda ahlâk; din, gelenek ve aile üzerinden şekillenirdi. Bugün ise bu şekillenme değişti. Toplumu geri plana bırakıp önce bireysele odaklanan bizlerin kendi doğruları var. Eskiden “doğru” ya da “yanlış” toplum tarafından belirlenirken, artık ‘bireysel menfaat arayışı’ yaygınlaştı. Bu da ortak değerlerin zayıflamasına yol açıyor. Öte yandan sosyal medya yeni bir ahlak düzen oluşturuyor. Beğeniler, takipçiler ve trendler insanların davranışlarını yönlendi